Column: Nederland? Door Rinus Krijnen

De kiezer heeft gesproken en blijkbaar vinden we dat politiek alles verkeerd is gegaan en daarom kiest bijna 30% van Nederland voor diegene die alles gaat oplossen: Geert Wilders. Gelukkig 70% niet.

Met dank aan de VVD die door een coalitie met de PVV niet uit te sluiten, de rechtse kiezers naar de PVV lokte. Nota bene ten koste van zichzelf. Want het was en is altijd zo: op Wilders stemmen is een weggegooide stem. Het gevolg van de nieuwe situatie is dat we waarschijnlijk, voordat er een nieuwe regering gevormd wordt of kort erop, we alweer naar de stembus moeten. Je zult wel snappen dat ik niet op Wilders heb gestemd en dit ook nooit zal doen. Ik hoor gelukkig wat dat betreft nog tot de meerderheid.

Hij mag dan een mildere toon lijken aan te slaan, maar in zijn verkiezingsprogramma zie ik dit niet terug. Ik heb het nu helemaal gelezen en de plannen zijn stuitend, met een totale ontkenning van de grote problemen van de toekomst. Ik heb medelijden met de jeugd, zelfs als er maar 10% van het programma ooit wordt uitgevoerd. Uiteraard is dit programma niet doorgerekend door het CPB. Er wordt enorm met geld gesmeten, maar waar moet dat vandaan komen? Alleen al het ontmantelen van de diverse internationale samenwerkingen kost miljarden, waar onze burger nu niets mee opschiet, afgezien van de conflicten die ons land daarmee tegemoet gaat zien.

Denken dat we het buitenland niet nodig hebben is naïef en onmogelijk. Niet volgens Wilders.
Er staan ook bezuinigingen in het PVV-programma. Schaf de NOS af en stop met kunst- en cultuursubsidies. Allemaal links-kritische shit waar de hardwerkende Nederlander niet op zit te wachten, aldus Wilders. Hij misschien niet, maar we leven in een beschaafd land, waar zeker ook diezelfde hardwerkende Nederlander betaalbaar een theater, museum of evenement wil bezoeken. Zonder subsidies is de sector ten dode opgeschreven.

Wilders noemt de NOS NOS66 alsof het een politiek bolwerk is. De objectiviteit die de NOS uit moet stralen strookt inderdaad niet met de extreme standpunten van de PVV. Het lijkt erop alsof de PVV kritiek op beleid wil laten verstommen. Eigenlijk zijn bijna alle punten van het PVV-verkiezingsprogramma erop uit om vernieuwing terug te draaien en de kop in het zand te steken. Ooit waren we een gidsland. Ik hoop dat we met zijn conservatieve standpunten dit niet meer gaan zijn. Ik schaam me dood voor ons land. Wilders stelt alles veel te simpel voor.

Nu hij de grootste is geworden, moet hij toch wel bekennen dat zijn verkiezingsprogramma niet voor iedere Nederlander is. Als mogelijk aanstaande premier ben je voor alle Nederlanders. Dat beseft hij wel. Hij geeft nu aan dat zijn simpele oneliners uit het verkiezingsprogramma daarom voorlopig in de ijskast komen te staan. Frans Timmermans merkte fijntjes op dat wanneer je iets in de ijskast zet, je dit doet om kort erop toch te gebruiken. Gemiddeld genomen blijven zaken maar een paar weken goed in de ijskast. En sommige dingen zelfs korter. Reden voor Timmermans om niet eens het gesprek aan te gaan over eventuele samenwerking.

Een rituele verbranding van het verkiezingsprogramma zou de lucht kunnen klaren, maar dat zou verkiezingsbedrog zijn. Is dat wel zo? Een groot deel van de PVV-kiezers heeft namelijk geen idee wat voor onzin er in dit programma staat. Gelezen hebben ze het niet. Ze hebben gestemd met hun ontevreden onderbuikgevoel op de persoon Wilders. Geertje gaat ons redden. En waarvan? Van een complexe maatschappij die alleen maar complexer wordt en die voor ‘de gewone Nederlander’ niet meer te volgen is? Dat kan en zal de eenmanspartij PVV niet voor elkaar krijgen. De wereld is nu eenmaal zoals deze is. Globalisatie is met de informatietechnologie een feit en de daaruit voortvloeiende polarisatie tussen tal van groepen ook. Dat los je niet op door de grenzen dicht te gooien en terug te stappen naar een zogenaamd - onterechte - ‘gelukkige’ jaren-vijftig-maatschappij.

Dat we bij de ontwikkelingen in onze huidige maatschappij te weinig maatregelen hebben getroffen, waardoor zaken uit de bocht zijn gevlogen, is ​een feit. Dit is vooral te danken aan de mogelijkheden van nu, waarbij bedrijven en individuen veel groter kunnen denken en vooral expansie, welvaart en winst weinig in de weg zijn gelegd. Om dit te beteugelen, hadden we hieraan veel eerder moeten denken. Maar we zijn te laat. Het is alsof je van de hoge duikplank springt en halverwege de duik erachter komt dat er onvoldoende water in het zwembad is. Je kunt niet meer terug. De zwaartekracht is onverbiddelijk.

Dus Wilders kan dit allemaal wel willen, maar de klok terugdraaien is onmogelijk. En de zogenaamde goede dingen van vroeger worden veel romantischer voorgesteld dan ze waren. Maar toen wisten we niet beter. Vanaf de jaren vijftig is de welvaart explosief gestegen, evenals de gezondheid van mensen en zijn we af van de verstikkende verzuiling. Willen we dit allemaal inleveren?

Als je reëel in de wereld zaken wil veranderen, zul je eerst moeten accepteren hoe die in elkaar steekt. Die is nu eenmaal complex en wordt er met de talrijke crises niet simpeler op. Net doen alsof het niet bestaat en leven als de Hobbits lost niets op. De verkenner, de wetenschapper/salonsocialist Plasterk heeft de opdracht gekregen om te verkennen of er een mogelijkheid is om een centrum-rechtse regering te gaan vormen. Het blijkt al heel erg moeilijk te zijn om überhaupt met iemand in gesprek te komen. Wat het ook oplevert: het gaat een eeuwigheid duren en het leidt tot niets. Ik zal de e-learning voor stembureaulid maar weer eens doornemen. Ik denk dat ik binnenkort weer opnieuw examen moet doen.

Deel dit bericht met je vrienden!